Drugi tom dwutomowej monografii przedstawia w usystematyzowany sposób podstawy teoretyczne polityki karnej. Intencją integralnokulturowego podejścia teoretycznego jest prowadzenie analiz w sposób interdyscyplinarny pozwalający łączyć różne typy wiedzy z zakresu nauk społecznych, które mogą być wykorzystane na użytek szeroko rozumianych praktyk penalnych. Z perspektywą integralnokulturową wiąże się też nowa klasyfikacja teorii i krytyki kary. Autor, odwołując się do współczesnych badań i koncepcji ze szczególnym uwzględnieniem literatury naukowej anglosaskiego kręgu kulturowego oraz biorąc pod uwagę polską tradycję studiów penologicznych, analizuje wyniki badań własnych na temat kary kryminalnej prowadzonych w usystematyzowany sposób od 1997 r., które stanowiły podstawę opracowania ram teoretycznych penologii integralnokulturowej.

Autor daje czytelnikowi opus magnum, podsumowując w jednej pracy trzydzieści lat swych naukowych poszukiwań. Praca jest bezsprzecznie cenna i wejdzie do kanonu kształcenia penologów, kryminologów i prawników. Wartościowe jest całościowe ujęcie, przekrojowość, erudycyjność, przybliżenie wątków rzadko podejmowanych, uporządkowanie terminologiczne, krytyka upraszczających ujęć w nauce polskiej.
z recenzji dr. hab. Wojciecha Zalewskiego, prof. UG